W ostatnim czasie dzieci mogą spotykać się z informacjami o trudnych i poruszających wydarzeniach. Mogą usłyszeć o nich w domu, w internecie czy od rówieśników. Takie informacje mogą budzić niepokój, dlatego szczególnie ważne jest, abyśmy jako dorośli pomogli dzieciom je spokojnie zrozumieć.
Nie chodzi o to, aby unikać rozmowy. Chodzi o to, aby rozmawiać w sposób, który daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Najpierw zapytajmy, co dziecko już wie.
„Czy słyszałeś coś na ten temat?”
„Co o tym wiesz?”
Dzięki temu możemy uporządkować informacje i oddzielić fakty od plotek, domysłów czy treści znalezionych w Internecie. Mówmy spokojnie i adekwatnie do wieku.
Dziecko nie potrzebuje drastycznych szczegółów. Potrzebuje prostych, prawdziwych informacji oraz spokojnego dorosłego, który pomoże mu je zrozumieć. Nie wzmacniajmy lęku nadmiarem informacji.
Unikajmy wielokrotnego omawiania zdarzenia, oglądania nagrań czy ciągłego śledzenia kolejnych doniesień. Dziecko nie potrzebuje stałego przypominania o zagrożeniu. Nie bagatelizujmy emocji.
Jeśli dziecko mówi: „Boję się”, możemy odpowiedzieć:
„Rozumiem, że możesz się martwić. Takie informacje mogą być trudne. Jestem przy tobie i możesz ze mną o tym porozmawiać.”
Przypominajmy o roli dorosłych.
W szkole są nauczyciele i inni pracownicy, których zadaniem jest troska o uczniów i reagowanie w sytuacjach, które mogą zagrażać ich bezpieczeństwu. Dziecko powinno wiedzieć, że jeśli coś je niepokoi, może zawsze zwrócić się do zaufanego dorosłego. Dbajmy o codzienność.
Rozmowa nie musi kończyć się na trudnym wydarzeniu. Wróćmy do zwyczajnych aktywności: wspólnego posiłku, spaceru, zabawy, nauki czy rozmowy o tym, co wydarzyło się dobrego w ciągu dnia. Przewidywalność i codzienny rytm pomagają dziecku odzyskać spokój.
I bardzo ważne — nie uczmy dziecka, że szkoła jest miejscem, którego należy się bać.
Szkoła to przede wszystkim miejsce nauki, relacji, rozwoju i spotkania z ludźmi. Trudne wydarzenia nie powinny przesłaniać dziecku całego obrazu szkolnej rzeczywistości.
Możemy powiedzieć dziecku:
„Rozumiem, że to, co usłyszałeś, mogło cię zaniepokoić. Pamiętaj jednak, że nie musisz sam radzić sobie z trudnymi sytuacjami. Wokół ciebie są dorośli, którzy pomagają i dbają o bezpieczeństwo. Jeśli coś cię martwi, zawsze możesz o tym powiedzieć.”
Nie możemy ochronić dzieci przed każdą trudną informacją. Możemy jednak zadbać o to, aby nie musiały przejmować lęku dorosłych i aby szkoła nadal kojarzyła im się przede wszystkim z bezpieczeństwem, relacją, nauką i miejscem, do którego mogą przyjść bez strachu.
Rozmawiajmy spokojnie. Słuchajmy uważnie. Nie straszmy. Nie bagatelizujmy. Bądźmy blisko.
Źródło: Szkoła Podstawowa nr 3 w Wojkowicach
Fot. facebook.com
